در اثر زیان های تجمعی ناشی از بارهای رفت و برگشتی (پدیده خستگی کم چرخه)، نیاز شکل پذیری سازه ها در برابر زلزله های شدید افزایش می یابد. به همین دلیل، در طراحی سازه ها، ظرفیت شکل پذیری سازه ها، کمتر از حالت معمول در نظر گرفته می شود. در این تحقیق، تاثیر خستگی کم چرخه بر ظرفیت شکل پذیری سازه ها، مورد بررسی قرار گرفت. برای این منظور هفت شتاب نگاشت مربوط به حرکت افقی زمین در خاک نوع 2 انتخاب شد. این شتاب نگاشت ها، به سیستم یک درجه آزادی با مدل های مختلف بار- تغییرشکل، اعمال شد و نیازهای شکل پذیری در برابر آن ها تعیین شد. برای بررسی تاثیر خستگی کم چرخه، مدل های مختلف آسیب برای پدیده خستگی در نظر گرفته شد و ضریب شکل پذیری متناسب با آن ها تعیین شد. این مدل ها بر پایه تغییرمکان ماکزیمم، اتلاف انرژی ماکزیمم و ترکیب تغییرمکان ماکزیمم و اتلاف انرژی ماکزیمم استوار است. تغییرات ضریب شکل پذیری بر حسب پارامتر (g) که تابعی از انرژی چرخه ای، تغییرمکان ماکزیمم و فرکانس طبیعی است بیان گردید و رابطه ای برای آن ارائه شد. نتایج نشان می دهد که پارامتر (g) در تمام طول بازه زمان تناوب، نسبتا پایدار و تقریبا برابر 0.9 است.

در سال های اخیر، مسئله ی تراکم از موضوعات مورد توجه محققان بوده است. هنگامی که افزایش یک یا چند ورودی موجب کاهش یک یا چند خروجی گردد؛ به طوریکه سایر ورودی ها و خروجی ها بدون تغییر باشند (و یا برعکس) اصطلاحاً تراکم رخ داده است. این مفهوم از این جهت در اقتصاد حائز اهمیت است که حذف تراکم باعث کاهش هزینه و افزایش خروجی می شود. از طرف دیگر، درفرآیند تولید و یا ارائه ی خدمات، بطور معمول، علاوه بر تولید خروجی مطلوب خروجی های نامطلوب نیز حاصل می شود. مفهوم تراکم در حضور عوامل نامطلوب متفاوت است زیرا مایل به افزایش خروجی های مطلوب و کاهش خروجی های نامطلوب هستیم؛ لذا در حضور عوامل نامطلوب نمی توان تعاریف و تئوری های متداول را برای اندازه گیری تراکم بکار برد. دراین مقاله، ضمن بررسی و مرور برخی مدل های تعیین تراکم با استفاده از تحلیل پوششی داده ها، روش جدیدی برای اندازه گیری تراکم با درنظرگرفتن خروجی های نامطلوب با فرض دسترسی پذیری ضعیف به فرم خطی ارائه شده و کاربرد این روش برای تحلیل اثر تراکم در حضور خروجی های نامطلوب روی عملکرد دانشکده های دانشگاه نشان داده شده است. نتایج نشان می دهد تمامی واحدهای ناکارا دارای تراکم در ورودی می باشند.

پیل سوختی یکی از جدیدترین فناوری های تولید انرژی پاک است که علاقمندی به استفاده از آن رو به افزایش می باشد. از آنجایی که قابلیت اطمینان و دسترس پذیری از جمله شاخص های مهم در ارزیابی عملکرد سیستم و تجهیزات مختلف می باشد، در این مقاله قابلیت اطمینان و دسترس پذیری سیستم پیل سوختی متانولی مستقیم با توجه به رویکرد زنجیره مارکوف محاسبه شده است. به این منظور پس از تعیین نرخ خرابی هر یک از قطعات این سیستم، قابلیت اطمینان مجموعه به صورت تابعی از زمان محاسبه شده است. همچنین نتایج استفاده از زنجیره مارکوف و شبیه سازی در نرم افزار RAM commander نیز نشان می دهد که سیستم پیل سوختی متانولی بیش از 99 درصد مواقع در دسترس است. در انتها با بررسی های انجام گرفته مشخص شد که این سیستم 96 درصد مواقع با تمام ظرفیت، بیش از 3 درصد مواقع نیمه ظرفیت و به احتمال کمتر از 1درصد غیر فعال است.

افزایش مواجهه با تغییر (پذیری) اقلیم، افزایش آسیب پذیری را در پی دارد و جامعه ای که ظرفیت سازگاری کم و حساسیت اقلیمی بالایی دارد مستعد آسیب بیشتر است. کاهش آسیب پذیری به سیاست و استراتژی های سازگاری وابسته است و طراحی و ارزیابی این استراتژی ها به اندازه گیری آسیب پذیری اقلیمی نیاز دارد. در این مطالعه با هدف توسعه شاخص آسیب پذیری اقلیمی، ابتدا نمره ی عامل مواجهه با تغییر (پذیری) اقلیم برای ایستگا ه های زابل، زاهدان، ایرانشهر و چابهار در دو دوره ی پنج ساله محاسبه شد. سپس نمرات عوامل ظرفیت سازگاری و حساسیت اقلیمی به کمک داده های سرشماری و سالنامه های 1385 و 1390 استان های کشور تعیین شد. با توجه به ماهیت مساله آسیب پذیری و عوامل موثر آن، بر مبنای مدل ضربی- نمایی، شاخص آسیب پذیری اقلیمی طراحی شد. سپس برای چهار محدوده و کل استان، شاخص و درجات آسیب پذیری محاسبه شد. نتایج نشان داد هر چند ظرفیت سازگاری استان نسبت به قبل بیشتر شده ولی به دلیل افزایش مواجهه و حساسیت اقلیمی، میزان آسیب پذیری 16.3 درصد بالاتر رفته است. مساحت محدوده های خیلی زیاد آسیب پذیر از 57.5 درصد به 100 درصد کل استان افزایش یافته که بیانگر گسترش فضایی آسیب پذیری می باشد. نتیجه ی کلی اینکه کاهش آسیب پذیری نیاز به سنجش دقیق و مستمر آن، افزایش ظرفیت سازگاری و کاهش حساسیت های اقلیمی دارد.

محاسبه وزن مواد بار کوره های ذوب، اغلب از راه موازنه جرم ساده عناصر آلیاژی در مواد ورودی و مذاب خروجی انجام می شود. اما در فرایندهای ذوب، پیچیدگی ها و پدیده های گوناگونی هست که اغلب در محاسبات موازنه جرم نادیده گرفته می شود و سبب عدم اطمینان در محاسبه بار کوره می گردد. خطای محاسبه، باعث اصلاح چندباره ذوب، تأخیر در تخلیه، افزایش هزینه و کاهش کیفیت مذاب می شود. در پژوهش حاضر تلاش بر این بوده که پیچیدگی ها و جنبه های مهم مساله ذوب، که اغلب نادیده گرفته شده، در کوره شناسایی و در یک مدل ریاضی مناسب درنظر گرفته شود. هدف پژوهش حاضر توسعه مدلی است، که نه تنها وزن مواد اولیه برای ترکیب شیمیایی ذوب هدف را بهینه سازی کند، بلکه هدررفت ناهمگن عناصر آلیاژی، ناخالصی های غیرفلزی مواد بار، و اصلاح ذوب اولیه در کوره را نیز درنظر بگیرد. این مقاله، یک مدل بهینه سازی استاندارد و یک الگوریتم حلقه ی تکرار برای موازنه جرم غیرخطی مساله ذوب ارایه می کند. یک مساله ذوب آلیاژ برنج با 7 عنصر آلیاژی و 8 نوع مواد بار در مقیاس صنعتی طرح و بررسی گردید، تا کارکرد مدل را مورد آزمایش قرار دهد. نتایج عددی مدل کسر وزنی مواد اولیه، و وزن و ترکیب شیمیایی ذوب اصلاح شده را با کمترین هزینه مواد نشان می دهد. تحلیل بهینه بودن جواب، تایید کرد که کمترین مقدار هزینه به دست آمده است. مدل استاندارد غیرخطی، ابزاری قابل اعتماد و سریع برای بهینه سازی هزینه و محاسبه بار کوره است که پتانسیل های قابل توجهی برای کاهش هزینه و تسهیل اتوماسیون صنعتی فرایند ذوب ایجاد می کند.

مطالعه حاضر به معرفی مبانی نظری و محاسبه شاخص آسیب پذیری نفت برای اقتصاد کشورهای صادرکننده نفت می پردازد. برای محاسبه این شاخص نماگرهای مختلفی در دو بعد ریسک اقتصادی و ریسک تقاضا معرفی شده و برای اقتصاد ایران طی سال های 1393-1368 محاسبه شده است. در بعد ریسک اقتصادی، 7 کانال مختلف اثرگذاری درآمدهای نفتی بر اقتصاد، مبتنی بر توسعه ادبیات نظری بیماری هلندی شامل کانال های درآمد، عایدی دولت، مخارج، حساب جاری، نرخ ارز، تکنولوژی و نوسانات مخارج دولت تعریف شده است. بعد ریسک تقاضا نیز به دو جزء اصلی ریسک تمرکز تقاضای نفت و ریسک سیاسی تقسیم شده و برای محاسبه آن، ابتدا با توجه به سهم کشورهای واردکننده نفت از ایران، شاخص تمرکز تقاضای نفت محاسبه می شود. پس از آن بر اساس پایداری روابط سیاسی دو جانبه، وابستگی آن کشورها به واردات نفت از ایران و توانمندی آنها در تامین نیازشان از سایر کشورها، شاخص ریسک سیاسی محاسبه شده و با تعدیل شاخص تمرکز تقاضای نفت، شاخص ریسک تمرکز ژئوپلتیک بازار نفت محاسبه می شود. بعد از نرمال نمودن هر یک از نماگرها، از متوسط وزنی نماگرها، شاخص نهایی محاسبه می شود. نتایج نشان می دهد طی سال های 1380 تا 1382 با متنوع سازی مسیرهای صادراتی نفت ایران، تاسیس حساب ذخیره ارزی، تنوع منابع ارزی و... شاخص آسیب پذیری نفت کاهش قابل ملاحظه ای پیدا کرده و پس از سال 1390 با کاهش تنوع در مقاصد صادرات نفت، اعمال تحریم ها و متمرکز شدن فروش نفت به کشورهای خاص، وضعیت شاخص به بدترین وضع ممکن می رسد.